Ayşe Türkmen’in "Balıkçı Tekneleri" eseri, empresyonizmin ışık ve renk titreşimlerini, dışavurumcu bir doku zenginliğiyle tuvale taşıyan güçlü bir kompozisyondur. Sanatçı, limandaki yaşam döngüsünü ve denizin dinamik yapısını, yüzeyde oluşturduğu katmanlı boya kullanımıyla somutlaştırır.

Eserin teknik altyapısında, yoğun boya (impasto) ve spatula kullanımı belirleyicidir. Bu teknik tercih, teknelerin gövdelerine ve suyun yüzeyine heykelsi bir hacim kazandırır. Fırça ve spatula darbeleri, suyun çırpıntısını ve rüzgarın yönünü izleyicinin gözünde görünür kılar. Türkmen, boyayı sadece bir renk aracı olarak değil, aynı zamanda fiziksel bir doku unsuru olarak kullanarak esere derinlik katar.

Renk paletinde, denizin ve gökyüzünün serin mavileri ile teknelerin sıcak aşı boyası, kırmızı ve sarı tonları arasında keskin bir kromatik denge kurulur. Bu zıtlık, kompozisyonun enerjisini yükseltir. Suyun üzerindeki yansımalar, optik bir gerçekçilikten ziyade, rengin suyla bütünleştiği soyut formlar olarak işlenir. Dikey yükselen direkler ile yatay uzanan ufuk çizgisi arasındaki geometrik ilişki, eserin ritmik yapısını güçlendirir.

Gökyüzünde süzülen martılar, bu durağan liman sahnesine hareket ve özgürlük kavramlarını dahil eder. Teknelerin yan yana dizilişi, bir aradalığı ve güvenli liman hissini vurgularken, denizin hareketli yapısı her an başlayacak bir yolculuğun habercisidir. Ayşe Türkmen, "Balıkçı Tekneleri"nde doğayı betimlemenin ötesine geçerek, atmosferin ruhunu, tuzlu suyun etkisini ve anın ışığını tuval üzerinde ölümsüzleştirir.