Ayşe Türkmen’in "Mavi Düş" adlı eseri, uçsuz bucaksız bir maviliğin ortasında, sırtı dönük bir kadın figürü üzerinden izleyiciyi derin bir içsel yolculuğa çıkaran, hikayesi olan güçlü bir kompozisyondur. Sanatçı, fırtınalı bir gökyüzü ile hırçın denizin birbirine karıştığı o dramatik atmosferin tam merkezine insanı yerleştirerek, doğanın kudreti karşısındaki hem kırılgan hem de vakur duruşumuzu betimler.

Eserin teknik yapısında, empresyonizmin anlık ışık oyunları bu kez daha melankolik ve rüya benzeri bir dille yorumlanmıştır. Mavinin, turkuazın ve çivit tonlarının en yoğun halleri, sanatçının karakteristik ve enerjik fırça darbeleriyle birleşerek, eserdeki rüzgarı ve uğultuyu neredeyse işitilir kılar. Kadın figürünün rüzgarda uçuşan elbisesi ve saçları, bu hareketli arka planla bütünleşerek, onun sadece oradaki bir "izleyici" değil, o fırtınanın bir parçası olduğunu hissettirir.

Kompozisyonun duygusal odağı olan kadın figürü, yüzünü ufka, bilinmeze dönmüştür. Bu duruş; bir bekleyişi, bir özlemi ya da belki de geçmişle yapılan sessiz bir hesaplaşmayı simgeler. "Mavi Düş" ismi, bu sahnenin gerçek bir mekandan ziyade, sanatçının (veya figürün) zihnindeki bir anı ya da hayal olduğunu fısıldar. Deniz burada sadece su değil, bilinçaltının derinliğidir.

Ayşe Türkmen, bu çalışmasıyla izleyiciye sadece görsel bir şölen sunmaz; aynı zamanda "yalnızlık" kavramını huzurlu ve asil bir forma sokar. Figürün o sonsuz mavilik karşısındaki duruşu, hepimizin hayatın karmaşası içinde aradığı o "kendiyle baş başa kalma" anının en saf, en şiirsel görsel karşılığıdır.